Erstellt am 01.04.2005 - 13:07

Günün birinde bir çiçekle su karsılaşır ve arkadaş olurlar, ilk
önceleri arkadaşlık olarak devam eder bu durum. Tabi ki zaman lazımdır
birbirini tanımak için, gel zaman git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki ki
mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki suya asık olmuştur ilk kez
aşık olan çiçek etrafa kokular saçar sırf senin hatırın için ey su
diye.
Öyle zaman gelir ki artık su da içinde çiçeğe karsı bir şeyler
hissetmeye baslar, zanneder ki çiçege aşık oldum ama su da ilk defa aşık
oluyordur. Günler ve aylar birbirini kovalar ve çiçek acaba su beni sevmiyor
mu diye düşünmeye baslar. Çünkü su pek ilgilenmez çiçekle, halbuki
çiçek alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz. Çiçek suya seni
seviyorum der, su bende seni seviyorum der. Aradan zaman geçer ve çiçek
yine suya seni seviyorum der, su sabırla bende der, çiçek sabırlıdır
bekler bekler bekler.
Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz artık etrafa, ve son
kez suya seni seviyorum der, su da ona söyledim ya ben de seni
seviyorum der. Ve gün gelir çiçek yataklara düşer, hastalanmıştır çiçek artık,
rengi solmuş çehresi sararmıştır çiçeğin. Yataklardadır artık çiçek,
suda basında bekler çiçeğin yardımcı olmak için dostuna, bellidir ki
artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der
ki "seni ben gerçekten seviyorum" çok hüzünlenir su bu durum karşısında
ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye, doktor gelir ve
muayene eder çiçeği.
Muayeneden sonra söyle der doktor "hastanın durumu ümitsiz artık
elimizden bir şey gelmez" su merak eder sevgilisinin ölümüne sebep olan
hastalık nedir diye, ve sorar doktora hastalığı nedir diye, doktor yukarıdan
aşağıya bir bakar suya ve der ki "çiçeğin bir hastalığı yok dostum, bu
çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için der"