Erstellt am 27.04.2006 - 03:01

Hasan-i Basri Hazretleri haber veriyor:
"Bir adam, Peygamber Efendimizin yanina gelerek:
— Benim kücük kizim, yakindaki bir derede öldü (boguldu), oraya biraktim, diyerek aglamaya basladi. Peygamberimiz, o adama cok acidi ve:
— Gel oraya gidecegiz, dedi.
Kizin yanina geldiklerinde, Efendimiz ona ismiyle seslendi. Ve ölmüs olan o kiz, birden konusmaya baslayarak:
— Buyurun, emredin!., diye cevap verdi. Peygamberimiz sordu:
— Tekrar anne ve babanin yanina dönmeyi ister misin?
Ölü kiz cevap verdi:
— Hayir istemem. Cünkü ben, onlardan daha hayirlisini buldum. (Yani anne ve babamdan cok daha sefkatli olan Rabbim'e kavustum ve evimi aramayacagim kadar güzel bir yer olan Cennet'e gittim)
Benim canim kardeslerim.
Peygamberimizin yukaridaki mucizesi, Allah'a imani zayif olan insanlar1n cok korktugu ölümün aslinda Allah'a kavusmak oldugunu ortaya koymaktadir. Bu yüzden Peygamberimizin hayatini örnek alarak yasayan insanlar, ölümden korkmamis, hatta bazilari; ölmeden önce ölmek istemislerdir. Cünkü dünya hayati ne kadar güzel olursa olsun, Cennet'e oranla sikici bir zindan gibidir. Karanlik bir zindanda yasayanlar, akarsularla dolu olan zümrüt gibi yesil bahcelere kavusmayi nasil isterlerse, Allah'i bilen insanlar da O'na ve O'nun Cennetine kavusmayi öyle istemislerdir.
Hepiniz duymussunuzdur. "Ölümün caresi yoktur" derler. 0yi bir müslüman icin bu söz gecerli degildir.
Cünkü ölümün caresi vardir ve o da Imandir.
Yani Allah ve Peygamberinin varligina inanmak ve Onlarin emrettigi sekilde yasamaktir.
Kisacasi, imani olan bir insan icin ölüm, Cennet'e ulasmak demektir ve zannedildigi gibi cirkin olmayip güzel bir hadisedir.
Büyük sairimiz Necip Fazil Kisakürek, "Güzel Sey" adli siirinde bu konuyu söyle dile getirmistir:
"Ölüm güzel sey; budur perde ardindan haber...
Hic güzel olmasaydi, ölür müydü Peygamber?..."